Beleggingen boeken

This content is not available in your language yet.

Met “Koop belegging” (Alt+5) boek je een aankoop op je beleggingsrekening. Je typt de koop op één regel: welk fonds, hoeveel stuks, tegen welke prijs en met welke transactiekosten. Muntar haalt het geld van je cashsaldo af en zet de stukken op een positie.

De koopregel

Het sjabloon heeft geen apart bedragveld. In plaats daarvan vul je het veld “Ticker aantal prijs [k kosten]” in. Het voorbeeld in het scherm is VWCE 5 191,05 k 1: vijf stuks VWCE van € 191,05, met € 1,00 aan kosten.

De vorm is altijd dezelfde:

De ticker staat vooraan en is twee tot acht tekens lang: letters, cijfers en punten, met minstens één letter erin.
Daarna het aantal, daarna de prijs per stuk. Tussen die twee mag je een x of een @ zetten.
De kosten zijn optioneel en staan achteraan, na een k of het woord kosten. Laat je ze weg, dan rekent Muntar met nul.

Het aantal mag decimalen hebben, tot acht cijfers achter de komma. Staat er één scheidingsteken in het aantal, dan leest Muntar dat altijd als decimaalteken: 0.125 is een achtste stuk en 1,5 is anderhalf stuk.

Klopt de regel niet, dan zie je de melding Gebruik: TICKER aantal prijs [k kosten], bijvoorbeeld "VWCE 5 191,05 k 1". Er wordt dan niets geboekt.

Op welke rekening

Bij “Rekening” staan alleen de beleggingsrekeningen van de gekozen entiteit. Dat is het cashsaldo bij je broker; in de startset van een privé-entiteit heet die rekening “Beleggingsrekening: cash”. Heb je zo’n rekening nog niet, maak hem dan eerst aan bij Rekeningen.

De transactiekosten kies je niet zelf. Ze gaan naar de categorie “Kosten beleggen”, die in dezelfde startset naast de beleggingsrekening staat.

Wat er na het opslaan staat

Het cashsaldo daalt met het aantal maal de prijs, plus de kosten. De stukken komen op een positierekening onder je beleggingsrekening, met de naam “Positie” en de ticker erachter. Die rekening ontstaat bij je eerste koop van dat fonds; koop je later bij, dan komt het op dezelfde positie.

De omschrijving in de boeken wordt een korte, vaste regel: VWCE 5 x 191,05. De getypte koopregel blijft dus niet als omschrijving staan. In “Zojuist geboekt” toont de kolom “Categorie” bij een koop de ticker.

De waarde van een positie in het overzicht is wat je ervoor betaald hebt: het aantal maal de prijs per stuk. De transactiekosten zitten daar niet in, die staan als kosten apart.

Als de cashrekening niet in euro’s staat

Een fonds dat je met de koopregel aanmaakt krijgt de munt van de cashrekening waarvan je betaalt. Prijs per stuk en kosten typ je dus altijd in de munt van die rekening, en het bedrag dat eraf gaat is het aantal maal de prijs, plus de kosten.

Staat die rekening in een andere munt dan je basisvaluta, dan rekent Muntar de koop om met de koers van de koopdatum. Van de partij bewaart hij daarna twee kostprijzen: die in de munt van het fonds en die in je basisvaluta op de dag van aankoop.

Koop je hetzelfde fonds later vanaf een rekening in een andere munt, dan lukt dat niet in het scherm: je krijgt de melding “De cashrekening staat in … en de belegging noteert in …”. Muntar kan dan niet zelf uitrekenen wat er van je rekening af is gegaan. Koop het fonds vanaf een rekening in de munt van het fonds.

Voor een fonds dat níet in je basisvaluta noteert kan de import van je broker het wel: in dat bestand staat het afgeschreven bedrag. Noteert het fonds wél in je basisvaluta en staat de cashrekening in een andere munt, dan werkt die weg juist niet. Zo’n regel loopt vast op “De belegging noteert in …, je basisvaluta, en de cashrekening staat in …”, en omdat een import alles of niets boekt, wordt de hele batch dan teruggedraaid. Zet die ene regel in de review op “Negeren” en boek de koop met de hand vanaf een rekening in je basisvaluta; de rest van de batch gaat daarna gewoon door.

Partijen en FIFO

Elke koop wordt bewaard als een aparte partij, met de datum, het aantal en de prijs per stuk. Koop je drie keer hetzelfde fonds, dan staan er drie partijen open onder één positie.

Gaan er stukken van een positie af, dan gaat de oudste partij als eerste. Die volgorde heet FIFO, van “first in, first out”. Is de oudste partij op, dan telt de volgende mee. De kostprijs van de stukken die weggaan is dus de prijs die je destijds per stuk betaalde, partij voor partij opgeteld.

Een voorbeeld. Je kocht eerst 5 stuks van € 100,00 en later 5 stuks van € 120,00. Gaan er 7 stuks af, dan rekent Muntar met 5 stuks van € 100,00 en 2 stuks van € 120,00, samen € 740,00. Er blijven 3 stuks van € 120,00 in de tweede partij staan.

FIFO is de enige methode die Muntar gebruikt.

Een koop terugdraaien

Een verkeerde koop draai je terug met “Tegenboeken” in de lijst “Zojuist geboekt” of in het transactieoverzicht. Dat kan zolang de partij van die koop nog helemaal open staat. Is er al een deel af gegaan, dan zie je “Deze positie is al deels verkocht; tegenboeken kan niet meer automatisch”.

Na een tegenboeking staat de positie weer op het aantal van vóór die koop, tot op acht decimalen nauwkeurig.