Ga naar inhoud

Rekeningen toewijzen

Een export kan regels van meerdere rekeningen bevatten. Muntar zoekt elke rekening uit het bestand op. Kent hij ze allemaal, dan staat de import meteen klaar om te beoordelen. Zit er een onbekende bij, dan bewaart hij het bestand en stuurt hij je naar “Rekeningen toewijzen”: “Dit bestand bevat rekeningen die Muntar nog niet kent. Geef per rekening uit het bestand aan waar hij bij hoort.” Raden doet hij nooit, want een verkeerd geraden rekening levert een boekhouding op die nergens meer op aansluit.

Waaraan een bestand zijn rekening aanduidt, verschilt per formaat. Een CAMT, MT940 of Rabobank-CSV draagt een IBAN; een QIF draagt de rekeningnaam uit je boekhoudprogramma. Dit scherm werkt met beide, en toont per rij wat er in het bestand stond.

Elke rekening uit het bestand krijgt een eigen blok met het aantal regels, de periode van de eerste tot en met de laatste regel, en onder “Meest voorkomend” de drie tegenpartijen die het vaakst voorbijkomen. Dat laatste is meestal genoeg om te herkennen welke rekening het is.

Rekeningen die Muntar al kent staan er ook bij, met “Al gekoppeld aan” en de naam van de rekening. Die zijn niet te wijzigen. Zo zie je wel dat die regels meegaan, zonder dat je een bestaande koppeling per ongeluk omzet.

Keuze Wat je invult Wat er gebeurt
Bestaande rekening een rekening uit de lijst de rekening uit het bestand wordt eraan gekoppeld
Nieuwe rekening naam, soort rekening en entiteit de rekening wordt aangemaakt en gekoppeld
Overslaan niets de regels van deze rekening worden niet geïmporteerd

Bij een nieuwe rekening kies je uit betaalrekening, spaarrekening en beleggingsrekening. Dat zijn de soorten waar een import op kan landen. In de lijst bij “Bestaande rekening” staan dezelfde soorten. Een beleggingsrekening hoort erbij omdat een broker vaak uitbetaalt vanaf een rekening op jouw naam.

Contant komt er alleen bij voor een rekening die het bestand bij naam noemt, zoals de kasrekening uit een QIF. Dan staat hij zowel bij “Bestaande rekening” als bij “Nieuwe rekening”. Voor een IBAN nooit: contant geld heeft geen IBAN. Heeft het bestand ook regels zonder rekeningnaam, dan staat contant er voor geen enkele rekening uit dat bestand bij: zo’n regel komt bij elke rekening terecht, en niets zegt dat het contant geld is. Het scherm zegt dat onder de uitleg. Pensioen, overig bezit en een lening staan er nooit bij, want op die rekeningen importeer je geen regels uit een bestand.

Heb je zulke rekeningen, dan noemt het scherm ze onder de uitleg bij naam, na “Niet in de lijst:”. Zo weet je waarom ze ontbreken. Bij een bestand met IBAN’s zijn dat je contante rekeningen, pensioen, overig bezit en leningen, bij een bestand met rekeningnamen alleen pensioen, overig bezit en leningen. Die mutaties boek je met de hand, of je kiest “Overslaan”.

Komt de rekening uit een bestand zonder IBAN, dan wordt er ook geen IBAN gevraagd. Je kunt er later een invullen bij Rekeningen & entiteiten, of daar aankruisen dat deze rekening geen IBAN heeft; dan houdt de eerste-stappen-lijst op erom te vragen.

Wijs een rekening uit het bestand alleen toe aan een Muntar-rekening waar hij ook echt van is. Het stortingsnummer van een broker of een pensioenfonds is van die partij en wordt door al hun klanten gedeeld; kies daar “Overslaan” en maak een regel als je die betalingen automatisch wilt laten indelen.

Bij “Bestaande rekening” en “Nieuwe rekening” kun je nog een label meegeven, bijvoorbeeld “oude spaarrekening”. Dat label staat later bij de koppeling op de rekening en helpt je herinneren waarom er twee op één rekening staan.

Koos je bij het uploaden al een rekening en is er precies één onbekende, dan staat die rekening alvast geselecteerd. Het blijft een voorselectie: je kunt er iets anders van maken.

Heet een rekening uit het bestand precies zoals een rekening die je al hebt, dan staat die rekening bij “Bestaande rekening” al gekozen. Eronder staat “Voorgesteld omdat de naam gelijk is. Controleer of het dezelfde rekening is.” Hoofdletters en extra spaties tellen niet mee, een halve naam wel: “Betaal” levert geen voorstel op voor “Betaalrekening”. Het maakt ook niet uit of die rekening al een IBAN draagt.

Een voorstel is nog geen koppeling. Pas na “Doorgaan” hoort de naam bij die rekening. Klopt het niet, kies dan zelf een andere. Passen er twee rekeningen op dezelfde naam, dan stelt Muntar er geen voor: dat zou een gok zijn. Een voorstel op naam gaat voor de rekening die je bij het uploaden koos.

Na “Doorgaan” legt Muntar de koppelingen, maakt hij de nieuwe rekeningen aan en zet hij per rekening een import klaar. Je krijgt “Klaar om te beoordelen” met per rekening het aantal regels en een link “Beoordelen”. Daaronder staat wat er niet is meegegaan:

  • “{iban}: overgeslagen” voor elke rekening die je oversloeg;
  • “{account}: dit bestand was hier al geïmporteerd” als deze rekening dit bestand al eerder had, met een link “Beoordelen” naar die eerdere import.

Onderaan staat “Terug naar het importoverzicht”. Ga je pas later beoordelen, dan vind je de imports daar terug.

Melding Wat je doet
Kies bij {iban} waar de regels bij horen. maak bij die rij een keuze
Kies bij {iban} een rekening. kies de rekening bij de keuze “Bestaande rekening”
Vul bij {iban} een naam, soort rekening en entiteit in. vul de drie velden van de nieuwe rekening
Er bestaat al een rekening met de naam {name}. Kies bij die rekening uit het bestand “Bestaande rekening” en selecteer {name}, of geef de nieuwe rekening een andere naam. kies de bestaande rekening, of geef de nieuwe een andere naam
IBAN {iban} hoort al bij rekening {account}. Een IBAN kan maar bij één rekening horen. kies die rekening, of laat de IBAN eerst los bij de rekening waar hij nu aan hangt
Dit geüploade bestand is verlopen. Upload het opnieuw. het bewaarde bestand is te oud

Het geüploade bestand blijft 24 uur bewaard. Daarna is het weg en upload je het opnieuw. Dat is met opzet kort: een bankafschrift hoort niet langer te blijven staan dan nodig.

Elke import bevat alleen de regels van zijn eigen rekening. Het beoordelingsscherm noemt de regels van de andere rekeningen uit hetzelfde bestand, en zegt waar ze zijn:

  • Staan ze al in een eigen import, bijvoorbeeld omdat je het bestand op dit scherm voor alle rekeningen tegelijk toewees, dan staat er “{count} regels van {source} staan klaar in een eigen import voor {account}.” of, als die import al geboekt is, “zijn geboekt in een eigen import”. Met “Bekijk die import” ga je erheen.
  • Is het bestand bij die rekening nog niet geïmporteerd, dan staat er “{count} regels van {source} horen bij {account}: importeer dit bestand ook bij die rekening.”
  • Hoort de rekening bij geen enkele Muntar-rekening, dan staat er “{count} regels van {source} horen bij geen bekende rekening.”

Ken je een IBAN al voordat er ooit een bestand mee binnenkomt, dan hoef je hier niet op te wachten. Onder “Rekeningen & entiteiten” staat bij elke rekening die er een mag dragen de knop “IBAN toevoegen”. Dat is de weg voor de uitbetalingsrekening van een broker: die levert zelf geen bankafschrift, dus dit scherm zou er nooit voor opengaan.

Een oude rekening die je hebt samengevoegd met een andere laat twee IBAN’s op één rekening achter. Muntar haalt de regels van allebei die IBAN’s dan in dezelfde import op. Het saldo wordt per IBAN gecontroleerd, en hoort er een beginsaldo bij, dan krijgt elke IBAN zijn eigen beginsaldoboeking.